Gotowe do odsłuchuKlasztor podominikański
Krasnobród: sanktuarium, kaplice i kalwaria (wersja testowa) · Lubelskie
Punkt 3 z 9 · 01:29 audio · Sacrum
O tym punkcie
Kościół łączy się z XVIII-wiecznym, dwukondygnacyjnym budynkiem klasztornym z dzwonnicą; między nimi jest czworoboczny dziedziniec. Na podwórzu stoi drewniany spichrz z 1795 roku. Przed klasztorem stoją dwie figury z piaskowca szydłowieckiego, Chrystusa Dobrego Pasterza i Jana Pawła II, z lat 1997–1998, dłuta Andrzeja Gontarza.
Podstawą założenia klasztoru był dokument wystawiony 23 listopada 1664 roku przez wojewodę sandomierskiego Jana Zamoyskiego. Dominikanów sprowadzono z Janowa Lubelskiego; byli kustoszami sanktuarium w latach 1664–1864. Od 29 czerwca 1679 roku, gdy biskup chełmski Stanisław Święcicki przywrócił kościołowi prawa parafialne, prowadzili też duszpasterstwo.
W 1864 roku rząd carski skasował klasztor za udział w powstaniu styczniowym, a duszpasterstwo przejęli księża diecezjalni. We wrześniu 1939 roku w zabudowaniach mieścił się szpital dla żołnierzy polskich i niemieckich. Dziś klasztor użytkuje parafia; od 1948 roku mieszkają tu też siostry ze zgromadzenia Imienia Jezus.
Podobno, według przekazu, Maria Kazimiera Sobieska, jadąc z Żółkwi do Warszawy, urodziła w karczmie przy klasztorze syna Władysława Konstantego.
Dalej: kalwaria w lesie za klasztorem, około czterystu metrów na południowy zachód.
Następny punkt
Kalwaria Krasnobrodzka
— dalej · 01:13 audio
Przejdź do następnego punktuPunkty na trasie

Klasztor podominikański
Krasnobród: sanktuarium, kaplice i kalwaria (wersja testowa) · Punkt 3 z 9