Udostępnij fragment nagrania

Wybierz kawałek opowieści o miejscu „Ławka nad stawem (stacja 9)”. Odbiorca usłyszy go bez zakładania konta.

Zakres fragmentu
z 05:54

Czas w formacie mm:ss. Puste „Do” — fragment do końca nagrania.

Link do fragmentu

https://pointale.com/punkty/342?od=0

Zwiń odtwarzacz
Ławka nad stawem (stacja 9)Gotowe do odsłuchu

Ławka nad stawem (stacja 9)

Ścieżka Ryszarda Kapuścińskiego na Polu Mokotowskim · Mazowieckie

Punkt 7 z 9 · 05:54 audio · Tematyczny

00:0005:54
Następny: Za stawem

Transkrypcja

O tym punkcie

Stacja 9 Ścieżki Kapuścińskiego to betonowo-drewniana ławka przy stawie: napisy biegną po betonowych belkach, między nimi są drewniane listwy. Na belkach: „Uśmiech jest potrzebą życia — człowiek, który się do nas uśmiecha, dodaje nam sił i optymizmu, wzmacnia nasze poczucie bezpieczeństwa.” Napis podpisano: R. Kapuściński „Lapidarium VI”; obok jest wersja angielska („A smile is a necessity of life…”). Atlas Warszawy wyróżnia jako jeden z dwóch szczególnie godnych uwagi punktów ścieżki (obok domków fińskich) betonowo-drewnianą ławkę w pobliżu jeziora — być może tę. Przed otwarciem ścieżki zapowiadano, że cytaty z dzieł pisarza znajdą się także na ławkach, a remont przewidywał oczyszczenie i malowanie siedziska przy stawie.

Na ścieżce stoi zdanie z „Chrystusa z karabinem na ramieniu”: „W tym klimacie woda i cień, to największe skarby.” Od listopada 1967 Kapuściński był korespondentem w Ameryce Południowej (Santiago de Chile), w latach 1969–1972 w Meksyku. W 1969 przełożył „Dziennik z Boliwii” Che Guevary. Nota w angielskim wydaniu „Wojny futbolowej” o jego przyjaźni z Che, Allende i Lumumbą była według Domosławskiego przesadą: spotkał prawdopodobnie tylko Allende. O Guevarze sam pisarz powiedział, że to „błąd” wydawnictwa, choć w późniejszych wywiadach nadal opowiadał o misjach z nim.

Wojna Salwadoru z Hondurasem wybuchła 14 lipca 1969, po trzech meczach eliminacji mistrzostw świata 1970; zakończyła ją interwencja Organizacji Państw Amerykańskich. Kapuściński opisał ją w „Wojnie futbolowej”, zaznaczając, że mecz był tylko kulminacją napięć. Historię 18-letniej Amelii Bolaños z pierwszych stron książki sprawdzali w 2024 reporterzy Onetu: nie znaleźli jej w gazetach ani u historyków. Salwadorski dziennikarz Rodrigo Arias uważa, że nie istniała, a Kapuściński zmyślił tę historię, by lepiej sprzedać książkę; nie ma co do tego wątpliwości, ale zaznacza, że to jego osobista opinia.

W 1975 Kapuściński pojechał do Angoli; z trzech miesięcy w Luandzie i na froncie powstała książka „Jeszcze dzień życia” (1976), a w 2018 animowany film Raúla de la Fuente i Damiana Nenowa (premiera w Cannes). Czy na froncie chwycił za broń, biograf i przyjaciel pisarza mówią różnie. Sam Kapuściński mówił o dwóch wersjach swojej pracy: depeszach z terenu i książce pisanej później. Biograf Artur Domosławski uważa, że pisarz rozszerzył granice reportażu daleko w sferę literatury.

Dalej: alejką na wschód, za staw (ok. 270 m, 3–4 min).

Tematyczny

Ławka nad stawem (stacja 9)

Otwórz na mapie

Następny punkt

Za stawem

— dalej · 06:17 audio

Przejdź do następnego punktu

Punkty na trasie

Ławka nad stawem (stacja 9)

Ścieżka Ryszarda Kapuścińskiego na Polu Mokotowskim · Punkt 7 z 9

00:0005:54
Ławka nad stawem (stacja 9) — odtwarzacz | Pointale