Etapy prac nad Pointale: co już działa, co w toku, co dalej
Podsumowanie po pięciu miesiącach pracy: katalog i strony przewodników, odtwarzacz, mapa, konta i panel twórcy, trasy do pobrania bez internetu, Studio, zdjęcia trasy, kody QR i linki. Co sprawdzam teraz w terenie i jakie są następne kroki.
Na zdjęciu u góry: Strona główna pointale.com w listopadzie 2026.
W poprzednich wpisach pisałem o pojedynczych rzeczach: jak powstaje opowieść, jak wyglądały spacery z telefonem, co zmieniło się w aplikacji. Tym razem krok w tył i spojrzenie na całość. Co w Pointale już działa, nad czym pracuję teraz i co jest następne w kolejce.
Jak to szło
Do pomysłu wróciłem w czerwcu 2026 roku. Zacząłem od spisania, co ma umieć słuchacz, a co autor przewodnika, i od makiet ekranów. We wrześniu projekt dostał nazwę Pointale i ruszył portal. W październiku przyszły pierwsze wyjścia w teren i decyzja, że Pointale ma być o miejscach i historiach, nie tylko o miastach. W listopadzie dwa spacery Ścieżką Kapuścińskiego dały kolejną listę zmian, z których większość już zrobiłem.
Co już działa
Katalog i strony przewodników. Na pointale.com można przeglądać przewodniki, filtrować je, szukać tras w pobliżu na mapie, zajrzeć na stronę miasta albo regionu. Każdy przewodnik i każdy punkt ma własną stronę z opisem, zdjęciami i źródłami.
Odtwarzacz. Opowieści można słuchać w przeglądarce i w aplikacji. Przy punktach jest tekst do czytania, galeria zdjęć z podpisem autora i licencją, a przy części także komentarz nagrany do zdjęcia.
Aplikacja na trasie. Aplikacja prowadzi od punktu do punktu, sama uruchamia opowieść, gdy dojdziesz na miejsce, i robi to także przy wygaszonym ekranie. Mapa podąża za Tobą, trasę można zakończyć, ocenić i zostawić opinię. Od listopada aplikacja rysuje prawdziwy przebieg ścieżki i pokazuje osobno miejsce, z którego słuchasz, i obiekt, o którym mowa.
Konta. Można założyć konto albo zalogować się kontem Google, zapisywać ulubione trasy i wracać do przerwanych. Aplikacja i portal mówią w dwunastu językach.
Panel twórcy i moderacja. Autor zakłada przewodnik w portalu, ustawia punkty na mapie, rysuje ścieżkę albo wgrywa ślad z telefonu, dodaje nagrania i zdjęcia i wysyła trasę do sprawdzenia. Moderator ogląda ją oczami słuchacza i publikuje albo odsyła z uwagami. Zalogowany słuchacz może zgłosić błąd w treści. Autor ma też swoją publiczną wizytówkę z krótkim nagraniem o sobie.
Trasy do pobrania. Przewodnik można pobrać do telefonu przed wyjściem: nagrania, zdjęcia, opisy i przebieg ścieżki. Pobieranie da się wstrzymać i wznowić.
Pointale Studio. To moje narzędzie do przygotowania tras: zbieranie źródeł, karty faktów, układanie trasy, pisanie opowieści i osobna runda sprawdzania każdego zdania. Powstały w nim trasy po Krasnobrodzie i Roztoczu oraz po warszawskiej Ochocie i Polu Mokotowskim.
Zdjęcia trasy. Nowa warstwa mapy ze zdjęciami z drogi i kierunkiem, w którym patrzył obiektyw. Z plików usuwam ukryte dane, a twarze i numery rejestracyjne zamazuję.
Kody QR i linki. Przy każdym punkcie można wygenerować kod QR do wydrukowania. Do każdego przewodnika i punktu jest zwykły link, a do nagrania także link do wybranego fragmentu.
Co jest w toku
Testy w terenie. Prowadzenie po ścieżce, zapowiedzi zakrętów i zdjęcia trasy są w najnowszej wersji testowej. Teraz muszę je przejść na prawdziwej trasie, bo przy biurku nie widać, czy podpowiedź przychodzi w dobrym momencie.
Mapa bez internetu. Nagrania, zdjęcia i opisy z pobranej trasy działają bez sieci. Mapa bez sieci jest gotowa w wersji testowej i czeka na pełne przejście trasy w trybie samolotowym. Dopiero potem trafi do wszystkich w nowym wydaniu.
Aplikacja do pobrania. Wersję na Androida pobiera się dziś ze strony pointale.com/pobierz. Aplikacji nie ma jeszcze w sklepach. Google Play i App Store są w planie, ale najpierw muszę sprawdzić ich zasady, zwłaszcza dotyczące płatności.
Podziękowania dla twórców. Przycisk „Podziękuj przewodnikowi” jest już w portalu i w aplikacji, a twórca ma w panelu zestawienie wpłat. Brakuje uruchomienia prawdziwych płatności. Opowieści w katalogu zostają darmowe.
Studio. Dopisuję w nim położenie opisywanego obiektu, tak żeby trasy ze Studia trafiały do Pointale od razu z pinezką obiektu.
Co dalej
Te rzeczy nie mają jeszcze dat. Opisuję je w kolejności, w jakiej chcę się za nie zabrać.
- Punkty innych tras po drodze. Idziesz jedną trasą, a obok jest punkt z innego przewodnika. Chcę, żeby było go widać na mapie i żeby można go było posłuchać bez gubienia postępu własnej trasy.
- Tryb terenowy dla autora. Autor stoi w miejscu, stuka „Ustaw punkt uruchomienia tutaj” i od razu zapisuje poprawkę, zamiast przestawiać punkt później przy biurku.
- Opowieści w innych językach. Aplikacja mówi w dwunastu językach, ale opowieści są po polsku. Następny krok to wersje językowe przewodników.
- Strona miejsca. Jedno miejsce może występować w kilku trasach. Chcę zebrać na jego stronie wszystkie opowieści i źródła.
- Tekst nagrania zsynchronizowany z dźwiękiem, żeby można było czytać i słuchać jednocześnie albo przeskoczyć do wybranego zdania.
- Uzupełnienia w aplikacji: statystyki w profilu, powiadomienie przy zbliżaniu się do punktu i logowanie przez Apple.
Dalej są pomysły, które dopiero czekają na projekt: trasy z kilkoma autorami (współautor, lektor, tłumacz, fotograf) i spacery po wnętrzach, gdzie zamiast GPS prowadzi plan pięter i sal.
O każdym z tych etapów napiszę, kiedy przejdzie test w terenie. Bo dopiero spacer pokazuje, czy coś naprawdę działa.