Zdjęcia z trasy na mapie: kierunek obiektywu, usunięte GPS i zamazane twarze
Z jednego spaceru przywiozłem 92 zdjęcia. Opisuję nową warstwę mapy w Pointale: zdjęcia z trasy z kierunkiem, w którym patrzył obiektyw. Piszę też o tym, jak wybieram ujęcia, dlaczego z plików znikają współrzędne i dlaczego twarze oraz tablice rejestracyjne sprawdzam sam, zdjęcie po zdjęciu.
Na zdjęciu u góry: Pomost nad stawem na Polu Mokotowskim. Sylwetki ludzi zamazałem przed publikacją. Fot. Marek Zdybel
Z pierwszego spaceru Ścieżką Kapuścińskiego przywiozłem 92 zdjęcia, z drugiego 42. Większość nie pasowała do żadnej opowieści, bo opowieści są o punktach, a zdjęcia pokazywały drogę: alejkę za placem zabaw, pomost nad stawem, tabliczkę z planem stacji w chodniku. Szkoda było je zostawić na dysku. Tak powstały zdjęcia trasy.
Co zobaczysz na mapie
Zdjęcia trasy to osobna warstwa mapy, niezależna od punktów z nagraniami. W miejscu, gdzie zrobiono zdjęcie, stoi turkusowe kółko z aparatem. Gdy oddalisz mapę, bliskie zdjęcia łączą się w grupę z liczbą. Gdy przybliżysz, przy zdjęciu ze znanym kierunkiem pojawia się półprzezroczysty klin, który pokazuje, w którą stronę patrzył obiektyw.
Stuknięcie otwiera galerię zdjęć z tego miejsca, od najbliższego. Każde ma podpis, autora, datę i opis kierunku, na przykład „widok na południowy wschód”. Zdjęcia nie uruchamiają nagrań i nie wpływają na postęp trasy. To podgląd tego, co zobaczysz po drodze. Warstwę można wyłączyć przełącznikiem „Zdjęcia trasy”. Kto nie lubi map, znajdzie wszystkie zdjęcia w kolejności trasy w szczegółach przewodnika. W pobranej trasie są zmniejszone wersje zdjęć, więc galeria działa też bez internetu.
Jak wybieram zdjęcia
Z 92 zdjęć do przewodnika trafi tylko niewielka część. Na spacerze robię serie: trzy, cztery ujęcia tego samego miejsca w ciągu minuty. Studio grupuje zdjęcia zrobione blisko siebie, w krótkim odstępie czasu i podobne z wyglądu, i z każdej serii proponuje najostrzejsze. Potem i tak przeglądam wszystko sam. Przewodnik może mieć najwyżej 150 zdjęć trasy, ale dobra trasa potrzebuje ich dużo mniej.
Skąd wiadomo, w którą stronę patrzył obiektyw
Okazało się, że mój telefon tego nie zapisuje. Sprawdziłem 134 zdjęcia z obu spacerów i żadne nie miało zapisanego kierunku. Dlatego Studio podpowiada go inaczej: porównuje czas zrobienia zdjęcia ze śladem GPS nagranym podczas spaceru i sprawdza, w którą stronę wtedy szedłem. To tylko podpowiedź. Kto staje i fotografuje budynek po prawej, patrzy w bok, a nie przed siebie. Gdy stałem w miejscu albo właśnie skręcałem, Studio oznacza podpowiedź jako słabą. Kierunek poprawiam ręcznie, obracając klin na mapie. Położenie z telefonu też potrafi się mylić o kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt metrów, więc aparat na mapie można przesunąć.
Współrzędne znikają z pliku
Każde zdjęcie z telefonu niesie w sobie ukryte dane: dokładne miejsce, czas, markę i typ aparatu. Jeśli zrobisz zdjęcie w domu, te dane prowadzą do Twojego domu. Dlatego w Pointale działa to tak:
- przy wgrywaniu odczytujemy z pliku położenie, kierunek i datę, żeby podpowiedzieć je autorowi,
- potem usuwamy z pliku wszystkie te ukryte dane, łącznie ze współrzędnymi i typem telefonu,
- publikujemy tylko położenie, które autor sam ustawił na mapie.
Dotyczy to nie tylko zdjęć trasy, ale też zdjęć punktów, okładek i awatarów. Studio, w którym przygotowuję swoje trasy, robi to samo jeszcze przed wysłaniem.
Twarze i tablice rejestracyjne sprawdzam sam
Tu wszystko robię ręcznie. Studio nie wykrywa twarzy ani tablic rejestracyjnych i nie udaje, że to robi. Każde zdjęcie oglądam w pełnej rozdzielczości. Twarze przypadkowych osób i czytelne numery rejestracyjne zamazuję na kopii albo odrzucam całe zdjęcie. Dopiero potem oznaczam je jako sprawdzone. Jeśli zapomnę, Studio ostrzega przy składaniu przewodnika.
Zasada jest prosta: kadry, na których da się rozpoznać ludzi, albo zamazuję, albo pomijam. Dom, w którym mieszkał pisarz, jest dziś zamieszkany, więc w przewodniku jest tylko widok z ulicy, zza ogrodzenia i drzew.
Zasady dla twórców
Te same zasady obowiązują każdego, kto tworzy przewodnik w Pointale. Zebrałem je na stronie Dla twórców w pięciu punktach: twarze, numery rejestracyjne, prywatne posesje, prawa autorskie i licencje oraz metadane pliku. Przy wgrywaniu zdjęcia w panelu wisi krótkie przypomnienie, a moderator może ukryć zdjęcie z podaniem powodu. Autor widzi wtedy, które zdjęcie i dlaczego.
Pierwsze zdjęcia trasy przygotowuję dla Ścieżki Kapuścińskiego. Następny w kolejce jest spacer, który sprawdzi, czy wszystko, o czym pisałem, działa w terenie tak dobrze jak przy biurku. Co już jest gotowe, a co dopiero przed nami, zebrałem w osobnym wpisie o etapach prac nad Pointale.